26 februari 2017

De Monsters...

 eerste kennismaking / first meeting

Enkele jaartjes geleden kreeg ik van ZusJe een mooie ingekaderde foto van Thijsje, maar door de verhuis van het appartement naar ons huis had die nog geen plaatsje gekregen. Nu wel. We kunnen Thijsje elke ochtend een goeiemorgen wensen want hij hangt nu in de gang naast onze slaapkamerdeur. Maar een foto kan die leegte in huis natuurlijk van geen kanten opvullen.
Wat zouden we doen? Eerst alle emoties een plaatsje geven? Of, zoals velen van jullie ons aanraadden, niet te lang wachten om een opvolger in huis te halen?

A couple of years ago, ZusJe gave me a beautiful framed picture of Thijsje, but after we moved to our new home, we didn't find a place for it on the wall yet. Now we have. We can say goodmoring to him every day because we gave hime a special place next to our bedroom door. Unfortunately, a picture cannot fill the empty space that he left behind in our house. What should we do? First give all the emotions a place? Or, like many of you suggested, don't wait too long to find a successor?

eerste kennismaking met de camera ;o) / discovering the camera ;o)

We werken allebei fulltime en daarnaast zijn we nog heel wat uren (ondertussen een tweede fulltime job) met EQP bezig. Gelukkig hebben de dagen in een boerendorpje altijd enkele uren meer, of dat beweert men toch :o) Maar toch, kunnen we wel een klein kittentje in huis halen terwijl we het eigenlijk niet te tijd kunnen geven dat zo'n beestje nodig heeft? Philippe had al snel een oplossing bedacht, want tijdens mijn werk stuurde hij me een mail met een hele opsomming van redenen om er 2 te nemen, met, helemaal onderaan: 'dan hebben we er allebei één' :o) Uiteraard was dit maar een gek idee. We kunnen misschien eentje nemen, dat opvoeden en als het te veel alleen zou zitten kunnen we er nog eentje zoeken.

We both have fulltime jobs and besides that we are working a second fulltime job to keep EQP running and growing. But like they say, in a rural village the days have more hours then elsewhere ;o) But, could we look for a new kitten, while we are not sure we can give it all the attention it needs? Philippe found a solution, because while at work, I received an e-mail with a large list of reasons to take not one, but two. The final reason whas: 'than we have one each' ;o) Of course this was just a silly idea. Maybe we could take one, make it feel at home and if it was feeling lonely, we could look for a second.


We hebben enkele asielen gecontacteerd met de vraag of zij misschien een kleine knuffelaar in aanbieding hadden die onze leegte kon invullen, maar in deze tijd van het jaar is het niet eenvoudig om kittens te vinden. Het antwoord was telkens "Nee sorry, wij hebben geen kitten", zo ook in het asiel van Essen bij de Nederlandse grens. Daar kwam er echter de zin achter "...maar we hebben wel een broer en zus kitten die enkel samen geplaatst kunnen worden." Voor ons was de beslissing snel genomen. Twee poezen, en zeker broer en zus die enorm op elkaar gesteld zijn, kunnen ons huisje zeker terug meer dan genoeg leven bezorgen en tegelijk kunnen ze elkaar gezelschap houden wanneer wij niet thuis zijn.

We have contacted some animal shelters and asked them if there was a little friend looking for a new home, but this time of year it's not easy to find kittens. The answer always was: "No, sorry, we don't have kittens for adoption at the moment." In Essen, near the border with The Netherlands, we received the same answer, but with one remark: "...we do have a brother and sister (kittens) who can only be placed together." It wasn't a hard decision to make. Two cats, brother and sister who are very close, can make our house a home again and they can keep each other company while we're not at home.


Tussen twee werkvergaderingen en de middagpauze snelde ik naar Essen om kennis te maken, want de 'klik' moet er natuurlijk ook zijn. En of die er was! Spinnen, knuffelen en kopjes geven, het kon niet op. Ik vroeg dan ook snel aan de vriendelijke mevrouw van het asiel om ze opzij te houden voor ons. Philippe kon namelijk pas later die dag langskomen om kennis te maken met 'de monsters' en ze mee te nemen. Gelukkig was ook hij na een kopje van de een en de grote ogen van de ander direct verkocht!

In betweet two meetings and my lunch break, I hurried to Essen to meet the kittens, because of course I wanted to make sure it would be a right match! And it was! Purring, rubbing round my hands and legs, they just wouldn't stop! I asked the friendly lady at the shelter if she could keep the kittens for us. Philippe could only come later that day to meet the little 'monsters' and take them home. Luckily, he also loved them, after a cuddle from the large one and a look from the large eyed little one!


Stiekem hadden wij in ons dorpscafé Den Eik al eens nagedacht over een naam voor een nieuwe poes. Die keuze was snel gemaakt. Zanger Louis Neefs, die van ons dorp afkomstig is, was daar een stamgast en hangt nog altijd aan de muur te glimlachen. We waren het dus snel eens over de naam Louis! Maar wat nu? We hebben er ineens twee! Gelukkig kan Louis ook een vrouwelijke vorm aannemen, namelijk Louise, en één van de bekendste stripfiguren van België en Nederland heeft dezelfde naam. Kennen jullie haar? Jawel, zeker weten, ze draagt een wit jurkje en een rood strikje in haar haar. Maar jullie kennen ze waarschijnlijk beter onder haar afgeleide naam: Wiske!

Daarom stel ik jullie graag voor aan de twee nieuwe leden van de EQP-familie: Louis en Louise a.k.a. Wiske!

While having a drink at our local café, Den Eik (The Oak), we had thought of a name for a possible new cat. That wasn't a hard choice to make. Singer Louis Neefs, who grew up in our small village, used to be a regular at the café and his picture is still on the wall. We concluded 'Louis' would be the perfect name! But what would we do now that there were two? the female version of the name is 'Louise', which happens to be the name of one of Belgium's most famous comic characters! Do you know her? Of course you do! She wears a white dress and a red bow in her hair, but you probably know her as Wiske (or in Suzy in English / Bobette in French)!

So today I would love to introduce two new members of the EQP-family: Louis and  Louise a.k.a. Wiske!


18 februari 2017

...


Hierbij willen Philippe en ik iedereen heel hard bedanken voor de lieve reacties via de mail, blog, facebook, sms,... Het waren er honderden dus we gaan niet op iedereen persoonlijk kunnen reageren, maar bij deze iedereen hartelijk bedankt om ons een hart onder de riem te steken!
Intussen is ook, met wat vertraging omdat ons hoofd er even niet naar stond, de nieuwsbrief van februari verzonden. Veel leesplezier!
(nog geen lid? Klik hier!)

Philippe and I like to thank you all for your lovely, warm comments on our blog, e-mail, Facebook, text message,... There were hundreds and we're not able to reply personally on each of them, so I would like to take this opportunity to thank you all for your support!
It's a bit later than planned, because of everything that happened, but in the meanwhile, we have send the February newsletter. Enjoy reading!
(not yet a member? Click here!)

8 februari 2017

Thijsje...


Gisteren, kort nadat ik mijn berichtje plaatste, kregen we telefoon: Thijsje is overleden. Hij heeft hard gevochten, maar zijn kaarsje was op... We zijn erg verdrietig en missen hem enorm...

Yesterday, not long after my post, we received a phone call. Thijsje had passed away. We're very sad and we miss him terribly...

7 februari 2017

Update...


Even een kort berichtje over ons beestje.
Helaas gaat het allemaal helemaal niet de goede kant op. Hoewel de antibiotica, tegen het vocht op zijn longen, de ergste ademhalingsproblemen heeft weggenomen, heeft het nog niet het gewenste resultaat. Ademen blijft moeilijk en omdat hij al een week niet gegeten heeft is hij dusdanig verzwakt dat alle bewegingen moeizaam gaan. Wandelen gaat nog maar nauwelijks en dus droegen we hem naar zijn drinkbakje en weer terug naar de bank.
Gisteren, aan het eind van de middag, heb ik hem naar de dierenkliniek gebracht, waar hij nu even moet blijven. Ze gaan nogmaals allerlei onderzoeken doen, foto's maken,... en ze kunnen hem daar via een infuus voedingsstoffen geven. Hopelijk knapt hij hier snel van op, maar we zijn verschrikkelijk bezorgd om onze kleine vriend...

A short update on Thijsje.
Unfortunately things are not going well. Eventhough the antibiotics seem to have reduced the pressure of the fluid on his lungs a bit, it's not how it's supposed to be. Breathing remains difficult and because he hasn't eaten for a week now, he's weakened so much that he's not able to function very well anymore. He can hardly walk and we have to carry him to his water bowl and back to the couch. 
Yesterday afternoon, I have brought him to the animal hospital, where he has to stay. They will examin him again, make X-rays,... and they can feed him IV nutrition. We hope he will recover soon, but we're worried sick about our little friend...

6 februari 2017

Op naar de Sint Jorisstraat...


Sint Jorisstraat 34, Den Bosch. De winkel van Wietske en Herman, ofwel 'Bossche Quilts en meer', daar ging afgelopen zaterdag mijn reis naartoe. Enkele jaren geleden leerden we elkaar voor het eerst kennen, toen nog in de woonkamer, omdat de winkel nog in aanbouw was, en ik heb altijd een heel leuk contact gehad met Wietske en Herman.

Sint Jorisstraat 34, Den Bosch, The Netherlands. Wietske and Herman's shop, Bossche Quilts en meer, was the destination of my trip last Saturday. We met a couple of years ago, in their temporary shop in the living room since the official shop was still being build, and we have always kept in touch. 


In de gezellige winkel kwamen 10 dames aan - sommigen waren heel vroeg opgestaan en kwamen helemaal uit Rotterdam of Den Haag - die allemaal zin hadden in een gezellige dag vol quilts, inspiratie en plezier.

Ten ladies arrived at the cozy shop - some left home really early to be in time, because they came all the way from Rotterdam and The Hague - and they all were ready for a lovely day filled with quilts, inspiration and fun.


We begonnen met een Show & Tell. Van het allereerste quiltje dat ik maakte, toen ik 10 jaar was, tot de Switch! en natuurlijk de quilts van onze eigen stoffencollectie. Dat is zomaar even bijna 22 jaar 'quiltgeschiedenis' dat voorbij komt!

We started with a Show & Tell. From the very first quilt I made when I was only 10 years old untill the Switch! and of course the quilts I made from our own fabric collection. Thats almost 22 years of 'quilting history' in about two hours!


Nadat alle quilts bewonderd en van dichtbij bekeken waren was het tijd voor een lekkere lunch, verzorgd door Wietske, Patricia en Louisette, die tijdens de Show & Tell af en toe even meekeken, maar vooral veel klanten in een gezellig drukke winkel verder hielpen.

After all quilts were admired we enjoyed a delicious lunch, presented by Wietske with help of Patricia and Louisette, who had only little time to enjoy the Show & Tell, because the shop was crowded with customers.


's Middags was het tijd om de handen uit de mouwen te steken en aan de slag te gaan met het Past & Present - Placemat. Appliceren met vliesofix en de festonsteek, een biais maken, het bolle bloemhart,... alles kwam aan bod en de dames hadden er allemaal plezier in.

In the afternoon it was time to get to work on the Past & Present - Placemat. Fusible webbing appliqué finished with a blanket stitch, making a biais and the 3-d flower heart... the ladies did enjoy it a lot!


Ik was veel te druk met uitleggen en ik ben helemaal vergeten om foto's te maken. Gelukkig hebben Wietske & vriendinnen daar wel aan gedacht en ze heeft er ook een heel gezellig verhaaltje bij geschreven. Kijk maar hier (klik).

I was way too busy explaining and I totally forgot to take pictures. Luckily Wietske and friends took many photo's and Wietske collected them in a lovely story (click).



Het plan voor gisteren was om  naar de vakbeurs in Parijs te gaan. Dat ging helaas niet door, want Thijsje is nog steeds helemaal niet in orde. Doordat hij verzwakt was van de hypo en zijn hernia, zijn ook zijn longen weer gaan opspelen. Daar zit vocht op en dat zorgt ervoor dat hij heel veel moeite moet doen om te kunnen ademhalen. Iets wat normaal zo vanzelfsprekend lijkt vraagt nu al zijn energie. Hij ligt hele dagen uitgeteld op de bank, eet al een week niet meer, drinkt af en toe een beetje water... We houden hem goed in de gaten en de dierenarts volgt hem ook nauw op, maar het blijft heel spannend.

We planned on going to the AEF Pro fair in Paris yesterday, but because Thijsje is still not well, we decided to stay at home. Because he has weakened from the hypo and the hernia, the fluid on his lungs (pleural effusion), which we could control, is causing shortness of breath again. He has to put all his energy in something that seems so evident...  He's lying on the couch exhausted all day long, he hasn't eaten for a week and he's only drinking some water every now and then... Together with the vet, we keep a close eye on him, but we're still very worried.



Vandaag heb ik een dagje verlof en kan ik, naast op Thijsje passen, ook aan de slag met de nieuwsbrief van februari, want die is met alle toestanden een beetje later dan normaal.

Fijne dag!

Today I have a day off and besides taking care of Thijsje, I'm planning to send the February newsletter, which, with everything that has been going on, is a bit later then usual.

Hava a nice day!

1 februari 2017

Nog steeds bezorgd...


De afgelopen dagen hebben we vooral geknuffeld, gespeeld,... en ons nog steeds veel zorgen gemaakt...

Na de hypo van vorige week is Thijsje nog steeds helemaal niet in orde. Hij eet bijna niks - zelfs de lekkerste dingen die hij met zijn speciaal dieet eigenlijk niet mag eten laat hij staan - en hij heeft moeite met springen. Dus ging hij, dik tegen zijn zin, weer in zijn reismandje, mee naar de dierenarts voor controle.
In plaats van dat hij verzwakt was doordat hij zo weinig gegeten had en daardoor moeite had met zijn pootjes, bleek dat hij wellicht geen honger had omdat hij pijn had. Na een grondig onderzoek bleek dat beestje 'papegaaibekken' heeft en een discushernia, iets dat niet vaak voorkomt bij katten en waarvan hij veel pijn heeft.
We moeten hem nu twee keer per dag pijnstillers geven en even aanzien hoe hij daarop reageert...

Bedankt voor jullie lieve reacties op Facebook, via de mail en 'in het echt'. We houden je op de hoogte...

The last couple of days have been mainly filled with cuddling, playing... and still a lot of worrying...

After the hypoglycemia attack Thijsje had last week, he is still not feeling well. He doesn't want to eat and he has trouble jumping. So we visited the vet, once again, for a check up. 
Instead of not being able to jump because he's weak from eating too little, we figured he probably didn't feel like eating because he might have some pain, more specific in his back legs. After a thorough examination, the vet concluded Thijs is suffering from both osteoarthritis as well as a hernia, which is very uncommon for cats and causes him a lot of pain.
We now have to give him painkillers twice a day and see how things will go... 

Thank you for all your sweet comments, on Facebook, by e-mail and in real life. We keep you posted...


26 januari 2017

Grote schrik...!


Ik wilde dit toch even delen met jullie.

Gisterenavond poste nog ik een foto van Thijsje op facebook terwijl hij mijn quiltactiviteiten saboteerde door er met zijn dikke kont recht op te gaan liggen. Helaas moesten we 2 uur later de dierenarts uit zijn bed bellen omdat Thijsje helemaal niet goed was. Zijn achterpootjes waren half verlamd, zijn kopje en voorpootjes trokken in vreemde bochten in kramp en hij reageerde nog amper op iets. Doodongerust konden we toch nog langskomen bij de poezendokter. Even dachten we dat we hem kwijt waren, maar de dierenarts wist snel de onzekerheid weg te nemen door ons te zeggen dat hij een serieuze hypo had (hij heeft suikerziekte). Een suikerinjectie bracht hem na enkele bange minuten weer bij bewustzijn. We konden hem zelfs meteen weer naar huis nemen op voorwaarde dat we hem nog enkele (nachtelijke) uren in het oog zouden houden en regelmatig wat eten binnen gaven via een spuitje in zijn mondje.
Nu is hij weer redelijk te poot. Het gaat nog moeizaam, maar hij lijkt langzaamaan weer normaal te reageren!

Zo  zie je maar hoe snel je van het ene moment in compleet het andere kunt terecht komen...

wanted to share this with you.

Yesterday evening I posted a picture on facebook of our cat Thijs while he was sabotaging my quilting activities by planting his big bottom right on top of the quilt. Unfortunately, 2 hours later we were waking up our vet who just went to sleep because Thijs was not well at all. His back legs were partly paralyzed, his head en front legs convulsing and he barely reacted. Worried as hell we drove by the vet who was kind enough to let us in at this time. For a minute we thought we lost him, but the vet could reassure us by telling that he had a 'hypoglycemia' attack (he is diabetic). An injection with glucose brought him around after some anxious moments. Afterwards, we could take him back home on the condition that we kept an eye on him in the next (nightly) hours and that we gave him some food via a syringe.
He is back on all four feet right now. It's still not 100% but he starts to react in a normal way again.

You see how fast things can change. One moment you're joking with a funny picture and the next moment you're scared as hell...

22 januari 2017

'n Geniet-dag...


Zaterdagochtend, half 8.
Mijn ontbijt is al op en terwijl Philippe en Thijsje nog liggen te snurken, schuif ik de eettafel aan de kant en worden een top, een achterkant en een heerlijk zachte tussenvulling aan elkaar geregen tot een 'stoffige sandwich'.

Saturday morning, 7.30 AM.
I finished my breakfast and while Philippe and Thijs are still snoring, I put the dinner table to the side and baste a top, a backing and a lovely soft batting to a quilt sandwich.


Het belooft een rustige dag te worden. Een dag waarop er helemaal niks moet, waarop we lekker kunnen doen waar we zin in hebben.

It's going to be a quiet day. A day on which we must do nothing, but can do everything we like.


En met dat stralende winterweer zou dat zomaar eens een wandeling kunnen zijn!

And with the beautiful Winter weather, that might be going for a winter walk!


Winterjas aan, stevige schoenen met daarin dikke sokken,...

Winter coats, good hiking shoes and warm socks on...


Je zou bijna denken dat het lente is, zo hard doet de zon zijn best!

One might think it's Spring already. The sun is shining!


Maar in de Visbeekvallei zijn de weilanden ondergelopen en het ijs nodigt uit om te schaatsen. Dat mag hier niet, want het is natuurgebied, dat nog maar sinds enkele jaren in zijn oorspronkelijke staat is teruggebracht...

But in the Visbeekvallei, all meadows have been flooded and it really does make me want to put on my ice-skates! But that's not allowed here, because the Visbeekvallei is a nature park, recently restored in it's original state...


...van dichtbegroeide dennebossen naar open, moerassige weiden, die in de zomer begraasd worden door een kudde wollige schaapjes.

... from close pine trees to open, swampy meadows which during the Summer are grazed by a flock of wooly sheep.


Thuisgekomen staat de middagzon alweer laag aan hemel. Het salon baadt in een geel licht en Thijs geniet ervan! Hij ligt heerlijk te knorren op 'zijn schaap'. Het was liefde op het eerste gezicht, beest en het zachte, warme dekentje. Het was eigenlijk voor mij, maar ja... ;o)

Back home, our salon is bathing in yellow afternoon sunlight and Thijs is really enjoying it! He's sleeping on 'his sheep'. It was love at first sight, my cat and the soft, warm blanket. It was supposed to be my blanket, but well,... ;o)


Even later is het donker en klik ik de 'scheve lamp' aan, de lamp die al zo vaak richting mijn quiltwerk is gedraaid, dat de kap automatisch zo blijft staan en waarvan al veel buren zich hebben afgevraagd waarom dat dat zo is ;o) Quiltwerk op schoot, quilt een beetje opzij want beestje moet erbij en een heleboel ieniemini steekjes maken.
Een ideale zaterdag ;o)

A little later it's dark outside. I turn on the 'crooked table lamp', of which I have turned the shade in my direction so many times before, that it automatically stays that way and of which many of our neighbours asked themselves why that is ;o) Quilt on my lap, quilt a little to the side to make some room for cat and make many teeny-tiny stitches.
A perfect Saturday ;o)

19 januari 2017

Flower Power...


Buiten vriest het dat het kraakt. Is jouw mini quiltje van november/december al af? De gezellige sneeuwmannen en warme kleuren passen goed bij dit weer!

Outside the temperatures are below 0°C. Did you finish your November/December mini quilt? The cute snowmen and warm colors match the season very well!


Intussen is ook het nieuwe patroon aangekomen bij de leden. Voor dit quiltje bleven de winterse stofjes in de doos en kwamen de vrolijke, lichtere stoffen eruit. Roze, groen, geel, ecru, lichtblauw,... Reproductie, Tilda, eigen stofjes,... alles krijgt een plekje.
Als je goed kijkt zie je niet alleen maar lichte stoffen, een donkere hier en daar kan best. Dat houdt de spanning er wat in.

In the meanwhile, members have received the new pattern. For this quilt, I picked some bright, lighter colors instead of the wintery ones from my stash. Pink, green, yellow, ecru, light blue,... Reproduction fabrics, Tilda, our own fabrics,... all get a place in this quilt.
If you look closely, you can find not only light fabrics, but some dark ones as well. It's perfectly possible to combine them. It makes the quilt more interesting to look at.


Eerst werden er een heleboel driehoekjes aan elkaar genaaid in het 'Flying Geese' patroon. Een simpele vorm, maar zo ontzettend mooi! En met al die verschillende stoffen en kleuren samen, ziet het er meteen lekker gezellig en 'antiek' uit.

First, I have sewn many triangles, according to the 'Flying Geese' pattern. A simple pattern, but very beautiful! With all those different prints and colors, it immediately gets an 'antique' look to it.


Daarna werden de bloemen geappliceerd. Gewoon, gemakkelijk, met vliesofix en een festonsteekje. Toen ik nog niet zo lang quiltte, maakte ik al mijn applicaties op deze manier. Handig, want omdat de stukjes 'vastgeplakt' zitten, kunnen ze tijdens het afwerken niet verschuiven en zit de applicatie altijd op de juiste plaats. Voor de afwerking heb ik een klein voorraadje borduurgaren liggen. Dat moet geen grote doos vol garens zijn, want meestal pak ik toch naar dezelfde kleurnummers.

I choose to appliqué the flowers 'the easy way': with fusible webbing and a finished with a blanket stitch. When I was new to quilting, I used this technique for all my appliqué. It's easy, because the fusible webbing 'glues' the fabric pieces in place on the background so they can't move anymore. Therefore the appliqué is always in place. 
To finish the appliqué, I use embroidery threads. I have a couple of different colors, but not many. I notice I always use the same colors.


Soms mag een quiltje intensief doorgequilt zijn, soms zijn een paar steekjes 'hier en daar' voldoende. Bij dit mini quiltje was ik van plan om echo-quilten te doen, maar na een kwart gequilt te hebben, bleek dat het helemaal niet werd wat ik er van verwachte. Hupsa, uithalen dan maar en opnieuw beginnen. Zo is het wel naar mijn zin!

Sometimes a quilt becomes more beautiful when quilted intensely, some times a couple of stitches 'here and there' are enough. For this mini quilt, I planned to do echo quilting, but after having quilted 1/4 of the quilt, it didn't meet my expectations. So I started again. This way it is to my liking!


Nog een bijpassend stofje kiezen voor de bies. Dat is er een van onze eigen collectie geworden, die combineert heel mooi. Net zoals de rest al met de hand is gedaan, wordt ook de afwerkbies er zonder machine aan gezet. Met een stiksteekjes zit het keurig stevig vast.

What's left to do is to choose a matching fabric for the binding. 'The winner' is a fabric from our own collection. It combines lovely! Just like everything else, the binding is handsewn. With a back stitch, it's sewn just as firmly.


Sommige foto's zijn met daglicht gemaakt, andere met lamplicht, dus de kleuren op de foto's verschillen een beetje. Maar hier is dan het eindresultaat. Ik heb het quiltje 'Flower Power' genoemd, vanwege de bloemen en de vrolijke kleuren. Hoewel ik geniet van de ijskoude winterdagen, krijg ik zo ook al heel veel zin in de lente en de eerste bloemen.

Some pictures are taken by daylight, some by lamp light, so the colors in the pictures vary a little. But here's the finished quilt. I called it 'Flower Power', because of the flowers and the many bright colors. Eventhough I enjoy the sunny Winter days now, this makes me look forward to Spring and the first flowers.


Moest je zin hebben gekregen om mee te doen met onze Mini Quilt Club, klik dan hier voor meer info!
Veel quiltplezier!

Do you feel like using your scraps in this cute mini quilt too, please visit our website for more info on our Mini Quilt Club.
Happy quilting!

14 januari 2017

'Oplappen'...


Met de afwerkbies rond de Switch! was er nog één ding dat ik moest 'oplappen' voor de quilt klaar was.
Tijdens het patchen was er namelijk een naadje te kort afgeknipt. De donkerblauwe stof was gaan rafelen en zo was er een klein gaatje ontstaan in de top. Ik zag het pas tijdens het doorquilten en het zat natuurlijk ergens 'middenin' de quilt. Maar geen nood, overal is een oplossing voor.

After binding the Switch! there was only one more thing left to do before the quilt was finished. 
While sewing the top, I cut one of the seam allowances too small. The dark blue fabric started fraying and made a little hole in the top. I noticed it while quilting and of course, it was somewhere in the centre of the quilt. But no worries, there's a solution to every problem.


Bij Mams (want het was een lapje dat ik voor deze quilt met haar had geruild) knipte ik nog een extra stukje stof uit. Gewoon, zuinig, uit het hoekje van de lap.

At Mams (it was one of the fabrics I exchanged with her for this quilt), I cut an extra piece of fabric. Efficiently, from the corner of the Fat Quarter.


Thuis, tijdens het appliceren, bleek dat het lapje tot op de millimeter hetzelfde was als het originele stofje. Kijk maar naar de printjes! Zat het printje anders, dan was het ook prima geweest, maar dit is toch wel heel toevallig!

Back home, while appliquéing, I noticed the placement of the print on the new piece of fabric was exactly the same as on the original piece. You can see it in the picture! If it had been placed differently, I wouldn't mind at all, but this was a lovely coincidence!


Met kleine steekjes is het nieuwe lapje voorzichtig op het oude genaaid. Een klein stukje opnieuw doorquilten en ... klaar!

With small stitches, I appliquéd the new piece carefully over the old one. I quilted it again and... the quilt was finished!


Intussen is de Switch! al op reis geweest naar Frankrijk. Jeetje, dat is toch altijd spannend! Vorig jaar nog was een doos met 7 (!) van onze quilts een week lang vermist, maar gelukkig was de Switch! snel weer veilig thuis. Vanmiddag kan hij, voor het eerst helemaal af, getoond worden op de Show & Tell bij Maria in Heist-op-den-Berg.

Fijne dag!

In the meanwhile, the Switch! has traveled to France. I'm always a bit worried when a quilt is on its way. Only last year a box with 7 (!) of our quilts went missing for a whole week, but luckily, the Switch! arrived back home safely! This afternoon I will show it, for the first time when completely finished, at my Show and Tell Maria organises in Heist-op-den-Berg.

Have a nice day!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...